Cechą wyróżniającą witaminę D wśród innych witamin jest to, że pod wpływem promieni nadfioletowych może być ona syntetyzowana w skórze. Im więcej promieni słonecznych pada na skórę, tym mniej witaminy D musi być wchłonięte z pożywienia.
Witamina D reguluje gospodarkę wapniowo-fosforową dzięki pozytywnemu wpływowi na zdolność wchłaniania pierwiastków w jelitach. Odpowiednia ilość wapnia i fosforu warunkuje z kolei prawidłową mineralizację kości i chrząstek. Dlatego przy niedobrze witaminy D następuje zaburzenie w odkładaniu tych pierwiastków w kościach. U dzieci mówi się wówczas o krzywicy, charakteryzującej się demineralizacją kości, u dorosłych o osteomalacji (rozmiękczeniu kości). Witamina D określana jest też jako witamina mająca wpływ na psychikę, gdyż sprzyja przekazywaniu impulsów nerwowych, dzięki czemu działa pozytywnie na koncentrację i pamięć. Ponadto dzięki osłabieniu działania określonych substancji zwiastunowych obniża stany zapalne w organizmie.
Dzienne zapotrzebowanie na witaminę D wynosi około 0,05 mg.
Występowanie:
Tylko niewiele produktów żywnościowych stanowi bogate źródło witaminy D. Należą do nich tłuste ryby (śledzie, makrele), wątroba, żółtko jaja i margaryna. Produkty roślinne, z niewielkimi wyjątkami, prawie nie zawierają witaminy D.
Podstawowa funkcja:
• regulacja gospodarki wapniowo-fosforowej.